Konuyu Değerlendir
  • 0 Oy - 0 Ortalama
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Çocukluk Çağı Akıcılık Bozuklukları
#1
Çocukluk Çağı Akıcılık Bozuklukları

Kekemelik
Kekemelik nedenleri çok faktörlüdür ve ortaya çıkmasına katkıda bulunduğu düşünülen bazı genetik ve nörofizyolojik faktörleri içerir. Edinilmiş nörojenik ve psikojenik Kekemelik burada ele alınmasa da, çocuklarda nadir durumlarda bulunabilirler. Kekemeliği olan her çocuğun kendi benzersiz faktörlerinin bir sonucu olarak Kekemelik geliştirdiği varsayılmaktadır. Kekemelik başlangıcı ile ilgili teoriler çeşitlidir.

Popüler inançlara rağmen, duygusal sorunlar ve ebeveynlik tarzı kekemeliğe neden olmaz. Bununla birlikte, Kekemelik ile başa çıkma, önemli duygusal tepkilere ve kaçınma davranışlarına neden olabilir. Özellikle, duygusal Reaktivite/düzenleme ve davranışsal disinhibisyon Kekemelik ile ilişkili olduğu tespit edilmiştir (Choi, Kontur, Walden, Lambert, & Tumanova, 2013; Jones, Kontur, & Walden, 2014; Ntourou, Kontur, & Walden, 2013) disfluencies ile başa çıkmak için çocuğun yeteneğini etkileyebilir. Ayrıca, Kekemelik nedeni olarak kabul edilmese de, çevresel faktörler disflueness'i şiddetlendirebilir. Bu faktörler aile dinamiklerini, hızlı tempolu yaşam tarzını, stres ve kaygıyı ve çocuğun mizacını içerebilir (Anderson, Pellowski, Conture ve Kelly, 2003). Alm (2014), "Kekemelik geliştiren (grup olarak) çocukların utangaçlık, sosyal kaygı veya genel kaygı gibi mizaç özellikleri ile karakterize olmadığını" gösterir (S. 18). Mizaç, duygu ve çocukluk kekemeliğinin gözden geçirilmesi için bkz. Jones, Choi, Conture ve Walden, 2014.

Genetik ve nörofizyoloji Kekemelik, çevresel faktörler, mizaç ve konuşma talepleri altında yatan nedenleri ile ilişkili gibi görünse de Kekemelik bir çocuğun tepkilerini etkileyebilir.

Genetik Faktörler
Kraft ve Yairi (2011), kekemeliğin genetiği üzerine literatürde yapılan bir incelemede, kekemeliğin genetik bir perspektifi için bir dizi çalışmadan destek olduğunu, ancak "hangi iletim modeli, kromozomlar, genler veya cinsiyet faktörlerinin kekemeliğin ifadesinde yer aldığına dair kesin bir bulgu bulunmadığını" belirtti (s. 34).

Çalışmalar kekemelikle bağlantılı muhtemel nedensel gen mutasyonlarını tanımlamıştır. Üç genin (GNPTAB, GNPTG ve NAGPA) mutasyonlarının, enzimleri hücrenin lizozomundaki hedef konumlarına yönlendiren sinyali bozduğu bulunmuştur (Drayna & Kang, 2011). Drayna ve Kang (2011), ailesel Kekemelik vakalarının %10'una yakınında gen mutasyonlarının mevcut olduğunu buldu.

Nörofizyolojik Faktörler
Son çalışmalar Kekemeliği olan çocuklarda hem yapısal hem de fonksiyonel nörolojik farklılıklar göstermiştir (Chang, 2014). Kekemeliğe katkıda bulunduğu düşünülen nörofizyolojik faktörler şunlardır:

Gri ve beyaz Madde farklılıkları
Kalıcı Kekemeliği olan çocuklar sol hemisferde azalmış beyaz madde bütünlüğü ile sol gri madde hacminde eksiklikler gösterdi. Kekemeliği olan yetişkinlerin aksine, Kekemeliği olan çocuklar sağ yarımkürede beyaz cevher yollarında artış göstermedi (Chang, Erickson, Ambrose, Hasegawa-Johnson ve Ludlow, 2008).

Sinir Ağı Bağlantı Farklılıkları
Kekemeliği olan çocuklar (3 ila 9 yaş arası), hareket kontrolünün zamanlamasını destekleyen alanlarda bağlantı azalmıştır. Bu farklılıklar akıcılık için gerekli konuşma planlamasını etkileyebilir (Chang & Zhu, 2013).

Hemisferik fonksiyonların atipik Lateralizasyonu
Kekemeliği olan okul öncesi çocuklar, dil işleme endeksleri olarak kullanılan olayla ilgili beyin potansiyellerinde farklılıklar gösterdi. Bu bulgular, Kekemelik başlangıcına yakın konuşma ve dil fonksiyonlarının atipik lateralizasyonunun varlığını göstermektedir. Bu beyin farklılıkları daha önce Kekemeliği olan yetişkinlerde gözlenmiştir (Weber-Fox, Wray ve Arnold, 2013).

Beyaz Madde Bağlantıları
Kekemeliği olan ergenler ve genç yetişkinlerin, normal olarak akıcı kontrollere kıyasla sağ hemisferde daha fazla beyaz madde bağlantısı olduğu bulunmuştur (Watkins, Smith, Davis ve Howell, 2008).

Yukarıdaki nörofizyolojik faktörler, az sayıda denek ve kullanılan metodolojilerin heterojenliği nedeniyle dikkatle yorumlanmalıdır. Ayrıca, incelenen beynin farklı alanları veya beyin araştırması yapmak için kullanılan teknolojiler de yaygın olarak değişmiştir (örneğin, PET, MEG, MRI, fmrı, NIRS, DCS). Bir başka dikkat, nörolojik çalışmalardan elde edilen verileri yorumlarken çocuklar ve yetişkinler arasındaki farklılıkları göz önünde bulundurmaktır. Chan etg ve ark. (2008) "yetişkinlerde gelişimsel bozuklukların kalıcı formlarını incelerken gelişim sırasında nöroplastisitenin rolünü düşünmenin önemi" ni vurgulamaktadır (s. 1333).

Kalıcı Kekemelik İçin Risk Faktörleri
Hangi çocukların kekelemeye devam edeceğini kesin olarak belirlemek mümkün değildir, ancak daha büyük bir kronikleşme olasılığını gösteren bazı faktörler vardır. Kalıcı Kekemelik ile ilişkili olabilecek Risk faktörleri şunlardır:

çocuğun cinsiyeti, erkek kekemenin kalıcılığı  kızlardan daha yüksek risk altındadır (Craig ve ark. 2002; Yairi & Ambrose, 2013);
Kalıcı Kekemelik aile öyküsü (Kraft & Yairi, 2011);
6 ila 12 aydan büyük başlangıçtan bu yana zaman süresi veya birkaç ay boyunca iyileşme yok (Yairi & Ambrose, 2005);
başlangıç yaşı-3½ veya daha sonra kekemeliğe başlayan çocuklar (Yairi & Ambrose, 2005);
Birlikte meydana gelen konuşma ve dil bozukluğu (Ntourou ve ark., 2011; Yaruss ve ark., 1998).
Yığan
Karmaşa ile ilgili olarak, araştırma nedenlerini belirlemek için yeterince uzak değildir. Konuşma özelliklerinin bir ailenin birden fazla üyesinde mevcut olduğu tespit edilen anekdot raporları hariç, karmaşa hakkında çok az genetik bilgi vardır (Drayna, 2011).

Nörolojik Faktörler
Dağınıklığın özellikleri bazen diğer nörolojik bozukluklarla (örneğin, ASD, Tourette ve DEHB) birlikte gözlenir. Yığılmanın potansiyel nörolojik temelleri, anterior singulat korteksinin ve ek motor alanın düzensizliğini içerir(Alm, 2011).

Konuşma Üretimi / Öz-Düzenleme Faktörleri
Öz-düzenlemeyi yöneten sistemler dağınıklığın altında kalabilir; dağınıklıklarla yapılan niteliksel görüşmeler, düşüncelerin hazır olmadan önce ortaya çıktığını göstermektedir (Scaler Scott & St. Louis 2011). Konuşmacının, sisteminin işleyebilmesi için çok hızlı bir oranda konuşması ve akıcılık ve/veya anlaşılabilirlikte bozulmalara neden olması önerilmektedir (Bakker, Myers, Raphael ve St. Louis, 2011).

Dağınıklık İçin Risk Faktörleri
Dağınıklık için spesifik risk faktörlerini belirtmek için yeterli epidemiyolojik araştırma yoktur. Kekemelikten farklı olarak, başlangıçtan bu yana yaş ve dağınıklığın uzun vadeli sonucu ile ilgili veri yoktur. Ek olarak, dağınıklıktan belgelenmiş bir iyileşme yoktur; bu nedenle, başlangıçtan bu yana geçen süre bir risk faktörü olarak geçerli değildir. Dağınıklığı için potansiyel risk faktörleri şunlardır:

Çocuğun cinsiyeti - erkeklerde kadınlardan daha sık görülen bozukluğun; dağınıklık için erkek-kadın oranının 3: 1 ila 6: 1 arasında değiştiği bildirilmiştir (Arnold, 1960; St. Louis & Hinzman, 1986; St. Louis & Rustin, 1996);
aile öyküsü-karmaşık bir ailenin birden fazla üyesinde mevcut olan anekdot raporları, karmaşık bir ailede başkalarına sahip olmanın bir risk faktörü olabileceğini göstermektedir;
Birlikte ortaya çıkan bozuklukların varlığı
dağınıklığın, öğrenme güçlüğü, ASD ve Tourette sendromu gibi diğer bozukluklarla birlikte ortaya çıkabileceği göz önüne alındığında, bu bozukluklardan herhangi birine sahip olmak bir risk faktörü olabilir; ancak, bu bozukluğu olan tüm bireyler de dağınıklık göstermez;
Kekemelik varlığı-Kekemeliği olan kişilerin tahmini üçte biri de en azından bazı dağınık bileşenlerle birlikte bulunur (Daly, 1986; Preus, 1981; Ward, 2006).
Kültürel ve dilsel düşünceler
Doğumdan bu yana evde iki dil konuşmak kekemeliğe neden olmaz (Shenker, n.d.). Bilgi, iki dillilik ve disfluencies (Van Borsel, Maes ve Foulon, 2001; Tellis ve Tellis, 2003) arasındaki kesin ilişki konusunda çeşitli ve çelişkilidir. İki dillilik, dil seçimi ve akıcılıktaki sosyal ortamlardaki farklılıklar nedeniyle kekemeliği öngörülemeyen şekillerde etkileyebilir (Foote, 2013). Klinisyenler, yeni ve yabancı durumlarda olmanın, yeni bir dil kullanmanın ve karışık dilsel girdiye maruz kalmanın etkileri de dahil olmak üzere çok dilli bireylerde kekemeliğin başlamasına veya kekemelikte geçici bir artışa yol açabilecek diğer psikososyal sorunları göz önünde bulundurmalıdır (Shenker, 2013).

Rf:
asha.org


Foruma Git:


Bu konuyu görüntüleyen kullanıcı(lar): 1 Ziyaretçi